İnsan akıl sahibi ve şuurlu bir varlıktır. İnsanı diğer canlılardan ayıran en önemli özellik de budur. Allah insana akıl bahşederek insana değer verdiğini göstermiştir. İnsan aklı sayesinde dünya ve ahirete yönelik bilgi, beceriler edinerek yaşamını sürdürmektedir. Aklı olmayan insan zaten imtihandan da muaftır. Akıl insana büyük fayda ve avantajlar verirken öte yandan da ciddi sorumluluklar yüklemektedir.                        Akıl sayesinde insan kainata hükmetmekte ve dünyada söz sahibi olabilmektedir. Akıl bu kadar önemli ve kıymetli iken acaba insan sadece aklına güvenip her sorunu, meseleyi, karmaşayı çözüp  halledebilir mi? Başka bir deyişle akıl tek başına yeterli midir insanı istikamet ve hidayet yoluna ulaştırmak için? Bu sorular tarih boyunca çok sorulmuş ve tartışılmıştır ve hala da konuşulmaya devam etmektedir. Dine mesafeli olan ve aklını beğenenlere göre akıl tek başına her şeyi çözebilir ve başka bir kaynağa ihtiyaç yoktur. Dini referans alanlara göre ise akıl tek başına hakikati göremez ve her konuda rehber olamaz. Aklın her şeyi çözmeye yeterli olduğunu iddia söylemek çok büyük bir yanılgıdır ve derin bir vartadır. Akıl her şeyi çözseydi Yüce yaradan vahiy ve peygamberleri göndermezdi. Sadece aklına güvenmek insanı istikamet ve selamet yolundan alıkoyar ve şeytanın tuzağına düşürür. Şeytan kendince akli bir çıkarım yapıp kendini üstün ilan etmiş ve bunun sonucunda helaket ve felakete sürüklenmiştir. Akıl elbette büyük bir nimet ve imkandır ama her şeye yetmez, her sorunu halledemez, her derde derman olamazçünkü aklın önünde çok çeşitli engeller ve sınırlar vardır. Mübalağa, mugalata, kibir, yanlış muhakeme, yanılgı, dalgınlık, unutkanlık, inkar, hatırda tutamama, çabuk kavrayamama vb birçok mani aklın sağlıklı çalışmasını ve doğru yolu bulmasını engeller ve neticesiz bırakır. Akıl ancak vahiy desteğiyle ve kuvvetiyle gerçek amacına hizmet eder ve yanlışlıklardan uzak kalır. Tarih boyunca sadece aklı referans alanlar bir noktadan sonra çaresiz kalmıştır. Bu durumda ya inkar yolunu seçip dalalet vadilerine doğru yol almış ya da bunalım ve kaoslara düçar olmuştur. Aklı vahyin engin rehberliğinde kullananlar ise kainattaki hikmet ve esrarı anlamış ve doğru yolda ilerlemeye devam etmişlerdir. Kur’an-ı Kerim insana sürekli aklını kullanmayı tavsiye etmiş ve akla büyük bir rol  biçmiştir. Birçok ayette akla atıf yapılmakta ve aklın önemi vurgulanmaktadır.Siz insanlara iyilik yapmayı emredip kendinizi unutuyor musunuz? Halbuki ilâhî kitabı da okuyup duruyorsunuz. Hiç aklınızı çalıştırmıyor musunuz? (Bakara 44) İnkârcılara: “Allah’ın indirdiğine uyun” dendiği zaman: “Hayır! Biz, atalarımızdan gördüğümüze uyarız” derler. Peki, ya ataları aklını kullanamayan ve doğru yolu bulamayan kimseler ise!(Bakara 170) Bunun yanında tek ölçünün akıl olmasının da hata olduğunu bildirmiştir. Akıl ancak vahiy rehberliğinde istikameti bulur ve kainatın sırlarını ortaya  çıkarır. Tarih boyunca insanların en akıllısı olan ve fetanetsıfatına  haiz olan peygamberler insana vahiy öncülüğünde aklı kullanmayı tavsiye ve telkin ederek insanlığı kurtuluşa davet etmişlerdir. Bazı filozof ve düşünürler ise vahyi bir kenara iterek sadece aklı mikyas ve ölçü yaparak insanı hidayet yolundan saptırmışlardır.             Akıl insanın sahip olduğu büyük bir nimettir ve akıl insana kainatı ve yaratıcısını tanıma, anlama fırsatı vermektedir. Bu çok değerli olan akıl sermayesini hakkıyla kullanmalı ve aklı veren yüce yaratıcımızın emrine göre hareket etmeliyiz. Yoksa akıl her şeye yeter, her meseleyi halleder deyip vahye sırtını dönmek insana ebedi bir hasaret kapısı açar ve insanı hidayet ve selamet yolundan mahrum eder.