Dünya kurulduğundan beri iyilerle kötülerin birbiriyle  mücadelesi devam etmektedir. İlk insan ve ilk peygamber Hz.Adem’in çocukları Habil ve Kabil ile başlayan rekabet, kıskançlık ve nefret ilk cinayetin işlenmesine neden olmuş ve o günden beridir iyiler ve kötülerin çarpışması sürmektedir.             Dünyada genelde kötü insanların çok olduğu ve kötülüklerin yaygın olduğu görülmektedir. İyilerin az olduğu ve çoğu zaman da kaybettikleri inkar edilemez bir gerçektir. Kötülük ve kötü insanların işi tahrip olduğu için onların işi kolaydır. Çünkü yıkmak kolay yapmak zordur. Bir binayı tüm tefrişatıyla yapmak uzun zaman ve çok emek gerektirir ama onu yıkmak hiçbir emek ve zahmet gerektirmez. Bir çocuk bile bir dinamit patlatıp birkaç saniyede onu yok edebilir. İyilik ve iyilerin işi ise tamir yani yapmak, düzeltmek, onarmak olduğu için onların işi zordur ve zor olduğu için de çoğu zaman kaybederler. Dünyada insanların çoğu  kötülüklerle ve kötü karakterliinsanlarla ilişkilerinde hata yapmaktadır. Kötülerin dışlanıp azarlanması gerekirken maalesef kötüler itibar görmekte ve onlara değer verilmektedir. Her zaman iyi davranan ve iyilik peşinde koşanlar ise yeterince destek ve teşvik görmemektedir. Hal böyle olunca dünyaya kötülükler ve kötüler hakim olmakta ve dünya yaşanmaz, çekilmez bir hal almaktadır.‘’ Hiçbir iyilik cezasız kalmaz, Birisi sana kötülük yaparsa kendini yokla, acaba ona ne iyilik ettin , Besle kargayı oysun gözünü, İyilikten maraz doğar, İyi insanlar hep kaybetmeye mahkumdur’’  vs. birçok söz ve deyim insanları iyilik yapmaktan uzaklaştırıyor, iyilik yaptığına adeta pişman ediyor. Oysa dünya hala bu zulüm ve acılarla dönüyorsa iyi insanların ve  iyiliklerin sayesinde dönüyor, İyilik yap denize at balık bilmezse halık bilir, iyilik dünyayı güzelleştirir.’’ vs birçok güzel söz ve deyim ise iyiliği  teşvik etmeye, iyiliği yaymaya davet etmektedir. İyilerin ve iyiliklerin kıymeti her devirde istenen seviyede olmamıştır, kanaatimce kıyamete kadar da olmayacaktır. Kötüler her devirde çarkını döndürmeye, sahte de olsa itibar görmeye, içten olmasa da her yere çağrılmaya devam edecektir. O kötü insan da bunlara bakıp kendini haklı görmeye ve eline fırsat geçince insanlara zulmetmeye devam edecek ve bu dünyanın çarkı zulümle dönmeye devam edecek. Bu durum maalesef insanlar arası ilişkilerde böyle olduğu gibi devletlerin durumunda da aynı şekildedir. Zalim ve hain devletlerin yöneticileri uzun yıllar nasıl iktidarda kalıyor? Halkına ve ülkesine hizmet etmediği halde başta kalmaya nasıl devam ediyor? Yine kötü ve duyarsız insanların sayesinde bunu elde ediyorlar.  O idarecilerin etrafındaki kötü insanlar zulme sessiz kalıyor, hatta destek oluyor, alkışlıyor. Hal böyle olunca o zalim idareciler zulüm ve ihanetlerine rahatlıkla devam ediyorlar. İslam dünyasında son yıllardaki acıların ve soykırımların sebebi de budur. Ülkelerin başındaki o kukla liderler yanı başlarındaki savaş ve soykırıma ses çıkarmadılar hatta daha da acısı destek oldular. Bu tabloda vicdan sahibi herkes  devlet yöneticilerine nefret ve kin beslerken bunun asıl sorumluları o ülkelerin umursamaz ve duyarsız halklarıdır. O halk kitleleri kötü ve zalim idarecilere karşı gelmeyip sessiz kaldığı için bu zulümler yaşandı ve de maalesef yaşanmaya devam ediyor.  Kötülerin yolu belli zaten. Onlar asla ıslah olmazlar, düzelmezler. Onların yanındaki insanlar o kötülere dur demediği , engel olmadığı ve onları dışlamadığı sürece  o kötüler yanlış yaptığını, hata işlediğini anlamayacak ve bu şekilde yaşamaya devam edecek. Oysa yapılması gereken zor bir şey değildi. Kötü ve zalim insanlar, toplumdan dışlanmalı ve  itibar görmemeliydi. Fakat insanların kahir ekseriyeti yani çoğunluğu  ya kendi menfaati ya da karaktersizliği sebebiyle o duruşu göstermedi, gösteremedi ve sonunda insanlık zarar gördü.       Dünya büyük bir manevi buhran yaşamaktadır. Kötülükler ve kötü kalpliler her yeri istila etmiş. İyiler kan kaybetmeye devam ediyor. Her şeye rağmen iyilerin yanında olmaya ve iyilikleri artırmaya devam etmeliyiz. Kötülerin devranı iyiler cesur olduğunda bitecektir.