Nurunun aşkına halk olundu âlem.
Sen habibsin Malik'ül Mülk'e RasuAllah.
Sen için mürekkep kuruttu kalem.
Sen teşrif et diye zelle sırtlanıp
Cennetten inmişti babamız Âdem.
Yazdıklarım kadar unuttuğum vardır.
Sen şehr-i ilimsin ya Rasullah.
Bu yolda ne kapsak kavlinden kârdır.
Ümmetinin topyekûn ilmi hükmünde
Ali nam bâbında bir mismar kadardır.
Çok çekti hak yolda elbet Nebiler.
Sırf senin muştun için RasulAllah.
Hatrın için göğsünü çatlattı kamer.
Lehebler, Cehiller cahime odun
Oldular zira katre yaşın döktüler.
Her gönle sığmayan cevherdir şevkat.
Sen baştan ayağa şevkatsin ResulAllah.
Merhamet zırhını kuşanıp kat kat
"Nefî, Nefsî" deyu ağlanan günde
Mevalin bu cana da eyle şefaat.